Yıllardır emeklinin yaşadığı sıkıntıları gündeme taşıyan biz, Aydın’daki emekli mitinginden son anda haberdar olan da biz, sanıyorlar ki kalabalık toplayınca "Herşey çok güzel olacak" gördük olanları. Tüm Ege illerini çağırdınız, Aydın İlçelerinin emekli örgütlerini çağırdınız, meydanın yarısını bile dolduramadınız Emeklilerin sesi olmak için mücadele edenler dışarıda bırakılırken, emekliyi hiç konuşmayanları organizasyonun merkezinde gösterdiniz. Aydın’da emekli için yapılan miting, emeklinin sorunlarını yıllardır yazanları görmezden gelerek başladı. Yıllarca emekliyi savunan medya kuruluşumuza gereken önem verilmezken, emekliden tek kelime etmeyen sayfalar ön plana çıkarıldı. Bu şehirde ve ülkede bugüne kadar emeklinin derdini gerçekten kim anlattı, kim sadece kalabalığı kullandı sorusu yeniden gündeme geldi. ​Yıllardır emeklilerin hakkını savunmak için yapılmayan haberleri yaptık, yazılmayan makaleleleri yazdık. Doğruları yazdık ve emeklileri hiçbir zaman kandırmadık, reating ve tıklanma uğruna onlarla alay etmedik. Gelinen noktaya bakar mısınız? Aydın CHP'nin örgütlemesiyle yapılan emekli mitinginden bizim önceden haberimiz bile olmadı. Bu mitingin tanıtımlarını yapıyorlar da haberimiz öyle oluyor. Peki bu işin organizasyonunu yaparken, niye bizi de adam yerine koyup görüşlerimizi almadınız!.. Almazsanız işte böyle, yüzbinlerce takipçimizin olduğu medyalarımızdan, haber sitelerimizden mahrum kalırsınız! CHP Aydın örgütü olarak Aydın'da Emeklinin E'sini anmayan medyaların haberlerini de sayfalarında paylaşıyorlar. Hemen bütün Ege illerini Aydın'da toplayan CHP Aydın İl Örgütü soralım size: Sizin dünyadan haberiniz mi yok, yoksa bizim çabalarımızı görmezden mi geldiniz. Evet; buna rağmen bu mitingle ilgili en iyi işleri biz yaptık ama devam eden aptalca tavırlar ve saygısızlıklar nedeniyle onları sonradan "Sildik" ve bundan sonra emekli-memekli tanımıyoruz, herkes "Zengin" edebiyatı yaparken, biz emekliye sahip çıktık! BİZ OLMADAN BU İŞLER DOĞRU OLMAZ? Aydın’da yıllardır emekliden söz eden çok oldu. Mikrofon uzatan da çıktı, seçim zamanı yanına oturup fotoğraf veren de. Ama emeklinin derdini gerçekten gündemin ortasına koyan kaç kişi vardı, işte asıl mesele orada başlıyor. Çünkü bu şehirde emekliler yalnızca seçimden seçime hatırlanmadı. En azından bizim için. Biz, herkesin “aman şimdi sırası değil” dediği dönemde emekliyi yazdık. Maaşıyla pazara çıkıp yarım kilo domatesle eve dönen insanları yazdık. Banka kuyruğunda, eczane önünde, elektrik faturasının başında iç geçirenleri yazdık. Bir simit hesabının bile lüks olduğu günleri anlattık. Başka mecralar emekliyi yalnızca bir rakam, bir istatistik, bir seçim kitlesi gibi görürken; biz onun mutfaktaki boş tencereyle, ay sonunda birbirine bakan iki faturayla verdiği mücadeleyi anlattık. Kimi zaman “Emekli maaşıyla tatil yapılır mı?” başlıkları atıldı. Kimi zaman insanların aklıyla alay eder gibi, “Bu maaşla nasıl geçinilir?” diye sorulup cevap bile beklenmedi. Emekliyi haber diye vitrine koyup, ardından onu görünmez yapan bir düzen oluştu. Biz öyle yapmadık. Ne tıklanma uğruna emeklinin acısını magazinleştirdik, ne de üç beş paylaşım fazla gelsin diye insanların sıkıntısını süslü cümlelerle pazarladık. Çünkü emeklilik bu ülkede bir dinlenme dönemi olmaktan çıktı; yıllardır ağır çekimde yaşanan bir yoksulluk sınavına dönüştü. Ve tam da bu yüzden, Aydın’da düzenlenen emekli mitingi bizim için sıradan bir organizasyon değildi. Yıllardır bu konuyu gündemde tutan, bu şehrin emeklisine en fazla söz veren medya olarak, doğal olarak bu işin bir parçası olacağımızı düşündük. Ama olmadı. Miting hazırlandı. Duyurular yapıldı. Afişler basıldı. Başka başka sayfalarda paylaşıldı. İnsanlar çağrıldı. Biz ise bütün bunları, herkes gibi sonradan öğrendik. FAŞİST AYDIN MEDYASININ AKLINA EMEKLİ GELDİ! İşin ironik tarafı şu: Emekliyi bir cümlede bile anmayan, yıllardır bu konuda tek satır yazmayan sayfalar önceden bilgilendirildi. Hayatında emekli haberi yapmamış hesaplar, bir anda emeklinin en büyük savunucusu kesildi. Yıllarca bu konuyu omuzlamış olanlar ise kapının dışında bırakıldı. Bu durum, yıllarca aynı tarlayı ekip biçen çiftçinin, hasat günü geldiğinde kapının önünde bekletilmesine benziyor. Toprağı süren başka, mahsulü toplayan başka. Sorulması gereken soru şu: Bu şehirde emeklinin sesini gerçekten kim duyurdu? Çünkü biz, emeklinin yalnızca seçim meydanındaki kalabalık olmadığını biliyoruz. Emekli dediğiniz, sabah markete gitmeden önce cebindeki parayı üç kez sayan insandır. Torununa harçlık veremediği için başını çeviren dededir. Pazarda meyvenin kilosunu sorup sessizce yürüyen teyzedir. Aydın’da emekli mitingi yapılırken, bu insanların hikâyesini yıllardır anlatanların yok sayılması sadece bir iletişim hatası değil; aynı zamanda büyük bir körlüktür. Çünkü bazı insanlar yalnızca kalabalığı görür. Bazıları ise o kalabalığın neden oluştuğunu. Belli ki burada birileri kalabalığı saydı ama yıllardır o kalabalığın içinde biriken öfkeyi, kırgınlığı ve sesi taşıyanları görmedi. Yine de bütün bunlara rağmen mitingle ilgili en dikkat çekici içerikleri yine biz hazırladık. En çok konuşulan başlıkları, en çok paylaşılan yorumları, en net mesajları yine biz verdik. Sonra sildik. Çünkü bazen mesele yalnızca bir haberi yapmak değildir. Bazen mesele, yıllarca verdiğin emeğin bir cümleyle bile hatırlanmamasıdır. Bu şehirde emekliyi yıllarca “yük” gibi görenler, bugün bir anda emekli dostu kesiliyorsa, bunda biraz da yaklaşan seçimlerin gölgesi vardır. Herkes “emekli” diyor ama çoğu insanın aklında emeklinin kendisi değil, emeklinin oyu var. Biz ise yıllardır emeklinin oyuna değil, derdine baktık. Ama görünen o ki, Aydın’da bazı kapılar yalnızca gerçekten emek verenlere değil, daha çok alkışlayacak olanlara açılıyor. Ve işte tam da bu yüzden, bu şehirde emekliyi gerçekten kim savundu, kim yalnızca günü geldiğinde hatırladı; onu artık herkes çok daha net görüyor.